محدودیت های تحلیل مسیر

محدوديت هاي تحليل مسير
تحليل مسير نمي تواند ساختار علي زير بنايي را تاييد كند يعني بيان مي كند كه نقش نسبي متغييرها چيست اما ساختار علي مورد نظر محقق را بيان نمي سازد. با توجه به اين كه علت داراي تقدم زماني نسبت به معلول است بايد ترتيب زماني وقوع قبل از معلول وجود داشته باشد. براي ترتيب احتمالي متغييرها در دنياي واقعي ناگزيريم به مفاهيم نظري و شعور عادي خود متكي باشيم. در ادامه فهرستي از اين محدوديت ها ارائه مي شود:

تحليل مسير مي تواند فرضيه هاي علي را ارزشيابي كند و در برخي از موارد نيز دو يا چند فرضيه ي علي را بيازمايد اما هرگز نمي تواند جهت عليت محقق را مشخص كند یعنی نمی تواند گفت X علت Y است و یا برعکس.
2. تحليل مسير زماني مفيد است كه فرضيه هاي روشني براي آزمون يا تعداد كمي فرضيه كه همه آنها را بتوان در يك نمودار واحد نشان داد در دست باشد. یعنی برای تعداد کمی از رابطه ها مناسب است.
3. تحليل مسير را نمي توان به منظور اهداف اكتشاف (تحلیل اکتشافی) استفاده كرد.
4. اين تحليل را نمي توان براي موقعيت هايي كه حلقه هاي بازخورد در فرضيه ها گنجانده شده است استفاده نمود.
5. همه ي متغييرهاي مداخله گر بايد در تحليل رگرسيون چند متغييري به عنوان متغييرهاي وابسته عمل كنند. بنابراين همه آنها بايد داراي مقياس فاصله اي باشند. اندازه هاي طبقه اي يا ترتيبي تحليل مسير را نا ممكن مي سازند.

پژوهشگاه علمی (تحلیل آماری و پرسشنامه استاندارد )

پرسشنامه های استاندارد – تحلیل داده های آماری – آموزش نرم افزارهای آماری

پرسشنامه استاندارد

پاورپونت

نوشته های مدیریت

مبانی نظری و پژوهشی

سوالات پیام نور

انواع پاورپونت زناشویی و خانواده

مطالب روان شناسی

مطالب آموزش و پرورش

آموزش نرم افزار های آماری

کتاب های کاربردی

پکیج های آموزشی

انگیزشی و موفقیت

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ