۱۳ راه برای حفظ انگیزه
همگی ما برای خود اصول و قواعدی داریم که طبق آن ها زندگی می کنیم. برخی از آن ها ذاتی هستند مانند لبخند زدن هنگامی که از کنار یک غریبه عبور می کنید یا دست دادن با طرف مقابل هنگامی که می خواهید خود را به او معرفی کنید اما سایر قواعد را باید به مرور زمان در خود تقویت کنیم تا تبدیل به عادت شوند. یکی از این قواعد حفظ انگیزه میباشد در ادامه بررسی ۱۳ راه برای حفظ انگیزه میپردازیم. ادامهی خواندن
در رویدادها سعی کنید به جنبه های مثبت تغییرات فکر کنید
.
روش های آرام کردن اعصاب در ۵ دقیقه
سعی می کنید آرامش داشته باشید اما استرس دوباره سراغتان می آید. اگر دائم با این مشکل مواجه هستید و استرس آرامش را از شما گرفته است از تکنیک های آرام بخش زیر استفاده کنید که در عرض ۵ دقیقه شما را به آرامش می رساند.
تمرین تنفس ذهنی
با شکم نفس عمیق بکشید. (هنگام تنفس سینه نباید تکان بخورد) شبکه خورشیدی (قسمت شکمی) پر از پایانه عصبی است و به همین دلیل تنفس عمیق مرکز بدن را به اندازه ذهن آرام می کند.
پاها را روی زمین احساس کنید و احساس کنید که زمین حمایت تان می کند. هر نوع تنش جسمی را رها کنید. وقتی مضطرب هستید احساس می کنید بی اصل و پایه هستید. بنابراین باید به زمین برگردید و حمایت زمین را احساس کنید.
ممکن است عضلات تان را بیش از حد سفت کرده باشید. برای این که استرس و فشار عضلات را کم کنید آن ها را سفت کنید و دوباره رها کنید. این تمرین را همراه با دم و بازدم عمیق انجام دهید.
بافت لباس هایی که پوشیده اید را احساس کنید. رنگ های فضای اطرفتان را ببینید. یک لیوان آب بنوشید. وقتی عصبی هستید از احساساس تان دور می شوید و به خودتان گیر می دهید و خودوسواسی می گیرید. در چنین شرایطی سعی کنید از خودتان بیرون بیایید و به دنیای بیرون توجه کنید خیلی زود آرام می شوید.
تمرین جین شین جوتسو
یکی دیگر از تکنیک هایی که می تواند بسیار مفید و کاربردی باشد تمرین جین شین جوتسو است که از لمس کردن های ملایم برای درمان استفاده می کند. این تکنیک ژاپنی استرس و اضطراب را درمان می کند و ذهن و بدن را در ۵ دقیقه آرام می کند.
یکی از تمرین های ساده جین شین جوتسو این است که انگشت های دست ها را به ترتیب بگیرید و نفس های عمیق و طولانی بکشید (برای هر انگشت ۵ نفس عمیق بکشید)
انگشت شست دست چپ را بگیرید و ۵ بار نفس عمیق بکشید. انگشت اشاره دست چپ را بگیرید و ۵ بار نفس عمیق بکشید. انگشت میانی دست چپ را بگیرید و ۵ بار نفس عمیق بکشید. انگشت انگشتری دست چپ را بگیرید و ۵ بار نفس عمیق بکشید. انگشت کوچک دست چپ را بگیرید و ۵ بار نفس عمیق بکشید.
در نهایت کف دست چپ را بگیرید و ۵ بار نفس عمیق بکشید.
بعد از تمام شدن دست چپ تمام این مراحل را برای دست راست تکرار کنید.
این تمرین ها سیستم عصبی را آرام می کند، سیستم گردش خون را تقویت می کند و نشانه های درد، اضطراب، استرس، خستگی را از بین می برد.
در این تمرین ها به اهمیت تمرین های تنفس تاکید بیشتری می شود زیرا دم و بازدم جریان اکسیژن و دی اکسید کربن را تنظیم می کند. به ویژه نگه داشتن تنفس سطح دی اکسید کربن را افزایش می دهد و این تاثیر آرام بخشی دارد که گیرنده های عصبی در بافت های عضلانی را آرام می کند و به از بین بردن فشار و تنش جسمی کمک می کند.
برگرفته از بدونیم
علم ثابت کرده مهربانی مزیتهای فراوانی دارد!
جنیفر اسپالدینگ رهبر و مربی اجرایی است که برای ارتقای رهبران کسب و کار، کارآفرینان و تیمها تلاش میکند. در طی دو دهه دوران حرفه ای اش، او از طریق گفتگو، کارگاه های آموزشی، مربیگری و نوشتن، مهارتهای خود را به اشتراک می گذارد. در اینجا نیز اطلاعاتش در مورد اهمیت مهربان بودن را با ما به اشتراک گذاشته است.
◀️ چه یک کارآفرین باشید، مدیر یا عضو یک گروه موسیقی، علم ثابت میکند که مهربانی یک مزیت رقابتی برای شما خواهد بود.
اگر این بیانیه را در ۲۰ سالگی شنیده بودم، این نگرانی در من به وجود میآمد که نشان دادن مهربانی در محل کار باعث میشود ضعیف به نظر برسم و یا این اجازه را به دیگران میدهد که از من سوءاستفاده کنند. ممکن است شما نیز به همین موضوع فکر کرده باشید.
◀️ همانطور که در نردبان شرکتی بالاتر میرفتم و مرزها و حد و حدود را تمرین می کردم، متوجه شدم که محبت واقعی بلیط من برای روابط عمیقتر، فروش بیشتر و پروژههای بهتر است. به علاوه، احساس خیلی خوبی داشت و مانند انجام کار درستی به نظر میرسد که در مکانی از عشق و مهربانی رهبری کنیم.
◀️ هنوز متقاعد نشدید؟ تحقیقات فراوانی وجود دارد که ثابت میکند که محبت به طور مثبت محل کار را تغییر داده و به شما زمینهی رقابت را میدهد.
🔸مهربانی فروش را افزایش میدهد
مهربانی کردن به مشتریان، بزرگ دانستن بازگشت آنها، و خوشحال کردنشان زمانی که حداقل انتظار را دارند، اعتماد و شادی را در آنان ایجاد میکند. خرده فروشانی مانند “زاپوس” از طرفداران وفادارشان از لحاظ مالی سود میبرند.
🔸مهربانی به کارکنان انگیزه میدهد
اگر شما به عنوان فردی غیر صمیمی به نظر برسید، شانس بسیار کمی برای به دست آوردن بالاترین میزان اثربخشی به عنوان یک رهبر را خواهید داشت.
برخی از اقداماتی که می توانند نمره مطلوبیت رهبر را افزایش دهند عبارتاند از:
▪️تقویت ارتباطات عاطفی مثبت با دیگران
▪️نمایش یکپارچگی به طور مداوم
▪️عمل به عنوان مربی و معلم
▪️رقابت کمتر با دیگران و همکاری بیشتر
▪️الهام بخشی کسانی که در اطراف شما هستند
▪️تلاش برای تغییر در هنگام درخواست بازخورد
▪️به اشتراک گذاشتن دیدگاه خود برای آینده
🔸مهربانی خلاقیت را افزایش میدهد
تعامل احترام آمیز با افراد و تیمها خلاقیت را افزایش می دهد. تعامل احترام آمیز به عنوان “انتقال حضور، برقراری ارتباط، تأیید، گوش دادن مؤثر و برقراری ارتباط حمایتی” تعریف می شود.
همه این اقدامات محترمانه، یک شبکه اجتماعی مثبت تر و یک حس ارزشمند بودن بالاتر و پردازش اطلاعات ارتباطی بهتر را تسهیل می کنند. این امر، به نوبه خود، باعث افزایش خلاقیت می شود.
🔸مهربانی خستگی را کاهش میدهد
اگر رئیس، هم تیمی یا همکارانتان زمانی که بیمار شدید، یک فرد عزیز را از دست دادید یا یک رویداد زندگی(مثلاً متولد شدن فرزندتان، عروسی، تولد و غیره) را جشن گرفتید به رسمیت شناختند، شما تأثیر مهربانی بر تمایل تان برای ماندن در آن شغل را حس می کنید.
🔸مهربانی خوشبختی را افزایش میدهد
انجام اعمال محبت آمیز نه تنها احساس خوبی به شما میدهد، بلکه باعث افزایش رضایت کلی شما در زندگی می شود. بنابراین لحظاتی را برای نوشتن لیستی از دو یا چند کار محبت آمیز که در هفته گذشته انجام دادید صرف کنید. آیا احساس می کنید شادی شما افزایش یافته است؟
◀️ امروز چقدر مهربانی از خود نشان می دهید؟ اگر به چند ایده برای نشان دادن مهربانی و محبت خود نیاز دارید در ادامه چند مورد را معرفی خواهیم کرد:
▪️در هنگام بیان انتقاد دشوار
▪️زمانی که چیزی درست پیش نمیرود یا شما اشتباهی انجام میدهید.
▪️هنگامی که هم تیمیتان شما را اذیت میکند.
▪️وقتی رئیس، همکار یا مشتری شما برای درک چیزی مشکل دارد.
▪️هنگامی که شما هر روز صبح خود را در آینه می بینید.
منبع: Forbes
ده مهارت برتر که برای موفقیت در سالهای نه چندان دور ( ۲۰۲۰ ) مورد نیاز است: ادامهی خواندن
چگونه “مسیر رفت و آمد” را به زندگی مان برگردانیم؟
دو محقق از دانشگاه های شیکاگو و کالیفرنیا به نام های نیکولاس اپلی و جولیانا شرودر، ۲۰۰ مسافر مترو را برای یک آزمایش علمی به کار گرفتند. مسافران به ۳ قسمت تقسیم شدند. به گروه اول گفته شد در طول مسیر با مسافران صحبت کنند. گروه دوم از صبحت کردن با دیگران منع شدند و از گروه سوم خواسته شد رفتار عادی خود را داشته باشند.
تنها تعداد اندکی از افراد، به ویژه در شهرهای بزرگ، این شانس را دارند که محل زندگی و کارشان، نزدیک هم باشد. بسیاری از افراد روزانه بین یک الی دو ساعت و بعضاً بیشتر، در مسیر رفت و آمد بین خانه تا محل کارشان هستند (۳۰۰ الی ۶۰۰ ساعت در سال و گاه بیشتر).
مجله کسب و کار هاروارد (harvard business review) که یکی از معتبرترین نشریات آکادمیک جهان است ( ترجمه ای از این مجله در ایران توسط نشر نوین منتشر می شود) در شماره می – جون ۲۰۱۷ خود به این موضوع پرداخته و با اشاره به آزمایش های متعددی که در سراسر جهان انجام شده، آسیب های طولانی بودن مسیر خانه تا محل کار را برشمرده است:
– سفر صبحگاهی به محل کار سومین فعالیت بد افراد در طول روز است (نتیجه پژوهش های دنیل کانمن، برنده جایزه نوبل اقتصاد).
– احساس اضطراب بیشتر و قائل شدن ارزش کمتر به فعالیت (نتیجه پژوهش دولتی در انگلیس)
– زوج هایی که یکی از آنها روزانه بیش از ۴۵ دقیقه در راه است، ۴۰درصد بیشتر در معرض خطر طلاق هستند (نتیجه پژوهش در سوئیس).
– بالا بودن احتمال استعفا (نتیجه پژوهش ۵ محققی که نام شان در پاراگراف بعدی آمده است در انگلیس).
– کاهش راندمان کاری، خستگی حین آغاز کار، کاهش رضایتمندی شغلی و … ( نتیجه مطالعات دیگر دانشگاهی).
اما ۵ محقق دانشگاهی به نام های فرانچسکا گینو، بردلی استاتس،جان ژکیموویچ، ژولیا لی و جوچن منگز نتیجه تحقیقات و آزمایش های متعدد خود درباره راه های کاستن از آسیب های مسیر را در harvard business review منتشر کرده اند که خلاصه آن به این شرح است:
ما در خانه و محل کار، دو وضعیت متفاوت داریم. یک جا پدر، مادر یا همسریم، جای دیگر، رئیس و کارمند و… .
توصیه می شود از مسیر خانه تا محل کار – و برعکس – برای تغییر وضعیت ذهنی خود جهت جایگاه بعدی استفاده کنیم. مثلاً در مسیر خانه تا محل کار، به کارهایی که باید در طول روز انجام دهیم تا ارتقای کاری داشته باشیم فکر کنیم تا از پدر به کارمند تغییر شیفت دهیم یا وقتی از محل کار به منزل برمی گردیم، با فکر کردن به خانه، ذهینت کارمندی را به مادری تغییر دهیم.
پژوهشگران از ۴۴۳ کارمند در آمریکا برای انجام یک تحقیق درباره مسیر رفت و آمد دعوت به همکاری کردند. کارمندان به ۴ گروه تقسیم شدند. از یک گروه خواسته شد در طول مسیر به ارزیابی کاری بپردارند. اعضای گروه بعدی موظف بودند رفتارهای آرامش بخش را تجربه کنند، گروه سوم تلفیقی از این دو (ارزیابی کاری- رفتار آرامش بخش) را انجام می داد و افراد گروه آخر، هیچ دستورالعملی نداشتند.
بررسی میزان رضایتمندی افراد این ۴ گروه نشان داد که میزان رضایتمندی کاری گروه اول، بیشتر از بقیه بود.
کارهای منظم و مستمری را در مسیر انجام دهیم. مثلاً دیدن خبرهای روز، خریدی برای صبحانه در مسیر، کشیدن یک نقاشی روزانه در سرویس اداری و … .
سنتی برای مسیر خود تعریف کنیم و به آن پایبند باشیم.
به مسیرمان معنی ببخشیم. یادگیری یک زبان جدید یا گوش دادن به کتاب های صوتی می تواند مسیرمان را معنی دار کند. اگر روزی یک ساعت کتاب صوتی گوش دهیم، در پایان سال، از اکثر افراد جامعه خود، داناتر هستیم، چون حدود یکصد کتاب را با گوش هایتان خوانده ایم.
طولانی بودن مسیر، می تواند حس تنهایی را در انسان افزایش دهد.
دو محقق از دانشگاه های شیکاگو و کالیفرنیا به نام های نیکولاس اپلی و جولیانا شرودر، ۲۰۰ مسافر مترو را برای یک آزمایش علمی به کار گرفتند. مسافران به ۳ قسمت تقسیم شدند. به گروه اول گفته شد در طول مسیر با مسافران صحبت کنند. گروه دوم از صبحت کردن با دیگران منع شدند و از گروه سوم خواسته شد رفتار عادی خود را داشته باشند.
بررسی میزان رضایتمندی سه گروه بعد از آزمایش، نشان داد که گروه اول، مسافران شادتری شده بودند.
این دو محقق نتیجه پژوهش خود را چنین گزارش کردند: صحبت کردن با غریبه ها در مسیر رفت و آمد، می تواند به سلامت افراد منجر شود.
رابرت پونتام از دانشگاه هاروارد دریافته است که ارتباط معنی داری بین طول مسیر روزانه انسان ها و روابط اجتماعی آنها وجود دارد: هر چه مسیر طولانی تر، ارتباطات اجتماعی کمتر و در نتیجه انسانها غمگین تر.
بنابر این، راهی که علم نیز آن را تایید می کند، هم صحبتی با همسفران (سایر مسافران یا راننده تاکسی) است تا اثر منفی طول مسیر بر روابط اجتماعی خنثی شود. پژوهشگران می گویند دستکم گوشی تلفن همراه تان را روی اسپیکر قرار دهید و در طول مسیر به یک دوست زنگ بزنید.
جالب این که حتی تعامل با نرم افزارهای مسیریابی مانند waze نیز می تواند از استرس مسیر بکاهد.
اگر برایمان مقدور است، با تغییر در محل کار یا زندگی مسیر را تا حد امکان کاهش دهیم یا دور کاری را تجربه کنیم. اگر دو شغل به ما پیشنهاد شد که یکی مسیر طولانی تری را می طلبد و کمی هم حقوق بیشتری دارد و دیگری با مسیری کوتاه تر و دستمزد کمتر، ترجیح ان کاری باشد که به خانه ان نزدیک تر است چون آثار منفی مسیر طولانی بر جشم و روح مان بیشتر از پولی است که می گیریم.
برگرفته: سواد زندگی
شادترین مشاغل دنیا کدامند؟
جدیدترین گزارش سازمان ملل با عنوان روز جهانی شادی که به بررسی پیوند بین کار و شادی اختصاص داشت و توسط موسسه مشهور گالوپ تهیه شده است، بر اساس یافتههای جمعآوری شده از صدها هزار نفر از کارکنان شرکتها و سازمانهای مختلف در بیش از ۱۵۰ کشور جهان از سال ۲۰۰۶ تا کنون شکل گرفته است.
در این تحقیق جامع، رفاه درونی که از آن با عنوان «شادی» یاد میشود از ابعاد مختلف مورد اندازهگیری قرار گرفته است و عواملی که باعث بالا رفتن کیفیت زندگی کارکنان شده و با کار کردن آنها پیوند خورده است در قالب یک مقیاس یازده نمرهای با عنوان «نردبان کانتریل» تعریف شده است. عواملی همچون لذت بردن، استرس و نگرانی طی ساعات کاری روزانه افراد در تعیین نمره کسب شده هر فرد تعیینکننده هستند.
در تحقیق جامع موسسه گالوپ، ۱۱ نوع شغل مورد تعریف و طبقهبندی قرار گرفتند که شامل مواردی همچون مشاغل خویشفرما، کارمند اداری، مدیریت، کار در مزرعه، کارگر ساختمانی، کار در معدن و رانندگی میشود.
سوالی که در این میان مطرح شد این بود که در کدام یک از این مشاغل احساس شادی بیشتری وجود دارد.
اولین یافته تحقیق گالوپ این بود که افرادی که در مشاغل کارگری و یدی حضور دارند در تمام مناطق جهان احساس شادی کمتری میکنند از جمله کارگران ساختمانی، معدنچیان، رانندگان و ماهیگیران که از کارشان احساس شادی ناچیزی میکنند یا اصلا احساس شادی ندارند.
احساس شادی در میان مدیران، مجریان، کارگران حرفهای نیز چندان تعریفی نداشته و نمرههایی با میانگین ۶ از ۱۱ را به احساس شادکاریشان میدادند.
در جبهه مقابل، کارگران یقه سفید و عالیرتبه از احساسات مثبت بیشتری در طول ساعات کاریشان سخن میگفتند که این احساسات مثبت شامل مواردی همچون لبخند زدن و لذت بردن میشود و در مقابل موارد اندکی از احساسات منفی مانند نگرانی، اضطراب، غم و عصبانیت را گزارش میکردند.
در این میان عوامل و فاکتورهایی همچون میزان درآمد افراد، تحصیلات، سن، جنسیت و وضعیت تاهل نیز تاثیر بسزایی بر کاهش یا افزایش احساس شادی کارکنان دارند که در تحقیق گالوپ به نحوه تاثیرگذاری آنها نیز پرداخته شده است.
منبع: HBR
چگونه بیچاره شویم و زندگی را بیهوده هدر دهیم؟!
دوست دارید بیچاره شدن را یاد بگیرید و تا حدی که میتوانید زندگی خود را به فنا بدهید؟ اگر بله، این مقاله را تا آخر بخوانید تا بفهمید چه تفاوت بزرگی بین بیچاره بودن و لذت بردن از زندگی وجود دارد، آنگاه شما کارهایی را که برای بیچاره شدن لازم است انجام دهید. در ضمن لازم است بدانید که بیچاره شدن، سرنوشت نیست بلکه یک انتخاب است. به بیانی دیگر مجموعهای از مهارتهاست که باعث میشود یا بیچاره شویم و ببازیم، یا برنده شویم. دقیقا شبیه به فوتبال.
این مقاله بر اساس کتاب “چگونه بیچاره شویم” _ نوشتهی Randy J Paterson_ به تحریر درآمده است. در این کتاب که خلاصهی آن در این مقاله آمده است یاد میگیرید که چگونه با اتخاذ یکسری استراتژیهای مختلف، و فقط در پنج مرحله، به سمت بیچاره شدن پیش بروید و از کمترین خوشبختی ممکن در زندگی برخوردار شوید.
البته شاید هم در حین خواندن این مقاله متوجه شوید خودتان دارید خیلی از این قدمها را به طور روزانه برمیدارید، اما خب یاد میگیرید که چگونه میتوان بدتر از این هم عمل کرد و بیشتر به سمت بیچاره شدن پیش رفت.
۱_ دور خودتان خط بکشید و تبدیل شوید به یک جزیره
انسان یک موجود اجتماعی است. انسان مثل زنبورهای عسل که باید دسته جمعی کار و زندگی کنند،است. نه مثل خرسها که به طور انفرادی زندگی میکنند. در واقع ما خرس نیستیم و به تنهایی نمیتوانیم مدت زیادی دوام بیاوریم، برای همین است در تاریخی که از زندگی بشر بر روی کره زمین ثبت شده است آدمها همیشه در دستهها و قبیلههایی بین ۷۵ تا ۱۵۰ نفر زندگی میکردهاند، و البته در این قبایل کسانیکه نمیتوانستند اجتماعی باشند یا ارتباطات خوبی داشته باشند مجبور به منزوی بودن میشدند و خب حیوانات درنده نیز همیشه گرسنه و حی و حاضر بودند و به دنبال چنین غذاهای نابی.
خب حالا اگر این یک استراتژی بسیار عالی برای بیچاره شدن در زمانهای گذشته بوده چرا الان نباشد؟ ما هنوز هم میتوانیم تبدیل به یک جزیره دور افتاده شویم، به دور خودمان حصار بکشیم، به همراه یک کامیپوتر و یک خط اینترنت در یک فضای مجازی زندگی کنیم و بیخیال فضای واقعی شویم.
۲– زیادی جدی گرفتن همه چیز
وقتی که همه چیز را بیش از حد جدی بگیریم و همه چیز را به خودمان بگیریم، زندگی به سمت بیچاره شدن و ناراحتی عمیق پیش میرود. بهترین راه برای بیچاره شدن در همهی جنبهها، این است که راجع به همه چیز و همهی آدمها خیلی زود قضاوت کنیم و فکر کنیم خودمان خیلی خیلی خوب و باهوش هستیم و دیگران یک مشت آدم خنگ و نفهم هستند. نتیجه این میشود که هر روز فاصلهی خودمان را با دیگران بیشتر میکنیم و با سرعت به سمت بیچاره شدن پیش میرویم.
از دیگر فواید جدی گرفتن زیادی همه چیز این است که راجع به همه چیز غُر میزنیم و شکایت داریم. هوا آفتابی باشد غر میزنیم، هوا بارانی باشد غر میزنیم، همسایهها سروصدا کنند غر میزنیم، دولت کاری بکند غر میزنیم، کاری نکند غر میزنیم. اینکه از زمین و زمان شکایت داشته باشیم و خودمان را عاری از خطا و اشتباه ببینیم و فکر کنیم فرشتهی روی زمین هستیم، راه بسیار خوبی برای بیچاره شدن است.
۳– توجه به هر سه زمان گذشته، حال و آینده
اینکه فکر کنیم هر سه زمان _ گذشته، حال و آینده _ دارای اهمیت یکسانی هستند نیز از بهترین روشهای رفتن به سوی بیچاره گی است. با این حساب به جای اینکه تمرکز خودتان را به صورت شش دانگ روی زمان حال بگذارید، مرتبا به زمان گذشته میروید و در مورد اتفاقات بدی که قبلا رخ داده فکر میکنید. همچنین به زمان آینده میروید و شروع میکنید به نگران شدن و اینجاست که استرس تمام وجودتان را میگیرد. این راه خوبی برای هدر دادن زمان حال است. و هدر دادن زمان حال نیز راه بسیار خوبی برای بیچاره شدن است.
خشم از گذشته، و ترس از آینده، روش بسیار خوبی برای داشتن یک زندگی سراسر بیچارگی و عذاب است. اگر میخواهید خیلی خیلی بیچاره شوید سعی کنید حتما از این روش استفاده کرده و تا جای ممکن روزهایتان را با نگرانی طی کنید. مثلا سعی کنید در ذهنتان سناریوهای مخلتفی بسازید که چی میشه اگه نتونم بعد از دانشگاه، یه شغل پیدا کنم یا چی میشه اگه مریض بشم و نتونم امتحانات این ترم رو پاس کنم.
البته بهترین زمان برای نگران شدن و رفتن به زمان گذشته یا آینده، درست وقتی است که به رختخواب میروید و قصد دارید بخوابید. در این صورت واقعا از یک زندگی سراسر بیچارگی سرشار خواهید شد چون هرگز رنگ یک خواب خوب و خوش را نخواهید دید. موفق باشید.
۴– بیخیال اهدافتان شوید
موثرترین روش برای بیچاره شدن این است که تمام اهدافی که داشتهاید را رها کنید و دست از هرگونه تلاشی بردارید. البته از آنجایی که بیچاره بودن برای خیلیها تنها هدف زندگیشان نیست، میتوانید یک هدف دیگر یعنی عدم رضایت از زندگی را نیز به آن اضافه کنید. چگونه؟ با انتخاب روشی که برای انجام کارهایتان به کار میبرید. برای داشتن بیشترین احساس بیچاره بودن و نارضایتی از زندگی، سعی کنید تاجای ممکن به صورت غیرهوشمندانه کار کنید. مثلا به جای اینکه گام به گام به سوی یک هدف بروید و هر بار قدمهایتان را اندازه بگیرید تا احساس رضایت به شما دهد، سعی کنید برعکس عمل کرده و یک هدف بزرگ را انتخاب کنید و آن را به گامهای کوچک تقسیم نکنید و مرتبا هم کار امروز را به فردا بیاندازید. به این صورت شما هرگز به اکثر هدفهای زندگیتان نخواهید رسید و به طور چشمگیری احساس بیچاره بودن خواهید داشت.
۵– از همه چیز بترسید
آخرین روش برای بیچاره شدن این است که با ترسیدن از همه چیز، خودتان را فلج کنید و قدم از قدم برندارید. با ترسیدن از همه چیز هرگز از منطقهی امن زندگیتان خارج نخواهید شد و هیچ شانسی برای رسیدن به هیچ چیزی نخواهید داشت. اگر واقعا میخواهید بیچاره شوید، وقتی هدفی به سرتان زد، بیخیالش شوید و سعی کنید از هر چیزی که باعث ایجاد انگیزه در شما شود دوری نمایید تا هیچ انگیزهای برای رسیدن به اهدافتان نداشته باشید.
سعی کنید از رشد شخصیتی دست بردارید، سعی کنید از مطالعه دست بکشید، سعی کنید هرگز به دنبال یادگیری و کسب دانش نباشد. یادتان باشد مبادا دست به انجام کاری بزنید یا با کسی ارتباط برقرار کنید یا قدمی برای رسیدن به هدفتان بردارید، بلکه فقط سعی کنید دست روی دست بگذرارید و منتظر یک موقعیت عالی باشید که خودتان هم میدانید هرگز فرا نمیرسد. کار زیاد سختی نیست که منفعل باشید و اجازه دهید زمان بگذرد.
منبع: مجله قرمز
هر ایرانی این شش نکته را به فرزندش بیاموزد
در کتاب حاجیآقا نوشته صادق هدایت، حاجی به کوچکترین فرزندش درباره نحوه کسب موفقیت در ایران نصیحت میکند:
توی دنیا دو طبقه مردم هستند؛ بچاپ و چاپیده؛ اگر نمیخواهی جزو چاپیدهها باشی، سعی کن که دیگران را بچاپی! سواد زیادی لازم نیست، آدم را دیوانه میکنه و از زندگی عقب میاندازه! فقط سر درس حساب و سیاق دقت بکن! چهار عمل اصلی را که یاد گرفتی، کافی است، تا بتوانی حساب پول را نگهداری و کلاه سرت نره، فهمیدی؟ حساب مهمه! باید کاسبی یاد بگیری، با مردم طرف بشی، از من میشنوی برو بند کفش تو سینی بگذار و بفروش، خیلی بهتره تا بری کتاب جامع عباسی را یاد بگیری!
سعی کن پررو باشی، نگذار فراموش بشی، تا میتوانی عرض اندام بکن، حق خودت را بگیر! از فحش و تحقیر نترس! حرف توی هوا پخش میشه، هر وقت از این در بیرونت انداختند، از در دیگر با لبخند وارد بشو، فهمیدی؟ پررو، وقیح و بیسواد؛ چون گاهی هم باید تظاهر به حماقت کرد، تا کار بهتر درست بشه!… نان را به نرخ روز باید خورد! سعی کن با مقامات عالیه مربوط بشی، با هرکس و هر عقیدهای موافق باشی، تا بهتر قاپشان را بدزدی!…. کتاب و درس و اینها دو پول نمیارزه! خیال کن تو سر گردنه داری زندگی میکنی! اگر غفلت کردی تو را میچاپند. فقط چند تا اصطلاح خارجی، چند کلمه قلنبه یاد بگیر، همین بسه!!!!ا
آنچه گفته شده عریان ترین شیوه تشریح دستیابی به موفقیت برای نسل بعدی است. به نظرم در همین نوشته به ظاهر حاوی نکات غیراخلاقی، نکات طلایی نهفته است. آنچه حاجی به فرزندش گفته حاوی نکات مثبت و منفی است. بخشی از توصیه ها درست است هر چند که لحن بیانش بد است.
در ادامه شش نکته را که بعد از خواندن نکات حاج آقا در ذهنم جرقه زد را انتخاب می کنم که به فرزندم بیاموزم و فکر می کنم هر ایرانی باید به فرزندش بیاموزد.
۱. نسل قبلی به ما گفتند درس بخوان تا برای خودت کسی شوی. این حرف اشتباه است. درس خواندن خالی نه شعور می آورد و نه خوشبختی. این تجربه زندگی با تمام جوانب آن است که برایت شعور و خوشبختی می آورد. وقتی می گویم زندگی یعنی همه چیز: از آشپزی بگیر تا دوچرخه سواری، از بستن چشم ها برای گوش دادن به یک موسیقی تا فوتبال گل کوچیک. از کار کردن در خیریه کوچک محله تان تا پیگیری سخنرانی های سران جهان در مجمع جهانی گروه بیست. درس خواندن خالی نه شعور می آورد و نه خوشبختی.
۲. در مدرسه این چیزها را به تو یاد نمی دهند: سواد مالی، سواد رسانه ای، سواد جنسی. هر سه این ها مهم اند. هر کدام را از منابع معتبر بیاموز. ریاضی را بیاموز نه با این هدف که پیچیده ترین معادلات را حل کنی بلکه برای آنکه بیاموزی چگونه از دانش ریاضی در تصمیم گیری های مالی ات استفاده کنی، وقتی وام می گیری، وقتی سرمایه گذاری می کنی و وقت بیمه عمر می خری اگر ریاضی بلد نباشی کلاهت پس معرکه است. خواندن ریاضی اگر منجر به افزایش سواد مالی در تو نشود، کم فایده است.
۳. تاریخ مهم تر از جغرافیاست. اکنون نرم افزارهای موقعیت یاب، راهیاب و نقشه های آنلاین فراهم شده اند، اگر جغرافیا ندانی، باز هم راهت را پیدا خواهی کرد اما تاریخ را هیچ نرم افزاری نمی تواند خلاصه کند. تاریخ را عمیق بخوان. تا آن اشتباهاتی که ما کردیم را تو انجام ندهی. اشتباهی که دوبار تکرار شود دیگر نامش اشتباه نیست، حماقت است.
۴. زبان انگلیسی، چینی و عربی به اندازه زبان فارسی اهمیت دارد. وقتی زبان فارسی بلدی، یعنی ۸۰ میلیون هم سخن عاطفی و هم کار تجاری داری، در جهان امروز این عدد می تواند به شدت گسترش پیدا کند. حلقه هم سخنان و هم کارانت را به بیش از ۸۰۰ میلیون گسترش بده. جهان فردا، جهان بدون مرز است.
۵. مهارت ارتباطات موثر را بیاموز. ۵۰% موفقیت به ارتباطات موثر، قانع و همراه کردن دیگران و تاثیرگذاری روی آنان است. باید بلد باشی خوب حرف بزنی، خوب ارایه کنی، خوب گزارش بنویسی و خوب متقاعد کنی. مذاکره و ارایه موثر را خوب یاد بگیر.
۶. مدرک مهم است اما اکنون زمان مهارت است. آن زمان که ما درس می خواندیم تعداد مدرک دارها کم بود. پس هر کسی ارشد و دکترا داشت مزیت داشت در زمان شما دیگر مدرک از مد می افتد کسانی باقی خواهند ماند که مهارت داشته باشند. تا ده سال آینده بسیاری از مشاغل از بین می روند و بسیاری مشاغل جدید خلق می شوند. رشته ای را بخوان و مهارتی را کسب که به درد دنیای فعلی نمی خورد بلکه به درد دنیای آتی می خورد. اگر رشته بدی انتخاب کنی مانند این است که تولید کننده بهترین چرتکه دنیا هستی، در جهانی که هیچکس از چرتکه استفاده نمی کند.