پرسشنامه انگیزه پذیرش فناوری اندرسون 2008

انگیزه پذیرش فناوری به عوامل مختلفی بستگی دارد که می‌تواند فردی، سازمانی یا اجتماعی باشد. در مدل‌های رایج مانند مدل پذیرش فناوری (TAM)، دو عامل اصلی عبارتند از: مفید بودن ادراک‌شده (یعنی فناوری چقدر به بهبود عملکرد کمک می‌کند) و سهولت استفاده ادراک‌شده (چقدر کار با آن آسان است). همچنین، در مدل‌های گسترده‌تری مانند UTAUT، عواملی مانند تأثیر اجتماعی (نظر دیگران)، شرایط تسهیل‌کننده (مانند پشتیبانی فنی) و انتظارات عملکردی نقش کلیدی دارند.

از دیدگاه سازمانی، انگیزه‌ها اغلب شامل افزایش بهره‌وری، کاهش هزینه‌ها، بهینه‌سازی فرایندها و کسب مزیت رقابتی است. در سطح فردی، افراد ممکن است فناوری را به دلیل مزایای شخصی مانند راحتی، نوآوری یا فشار اجتماعی بپذیرند.

چرخه عمر پذیرش فناوری نیز نشان می‌دهد که گروه‌های مختلف (مانند نوآوران، پذیرندگان اولیه و اکثریت) بر اساس مزایای بالقوه و ریسک‌ها تصمیم می‌گیرند. برای مثال، در فناوری‌های نوظهوری مانند 5G، عوامل فرهنگی، اقتصادی و دسترسی به زیرساخت‌ها مؤثر هستند.

در نهایت، پذیرش فناوری فرآیندی است که برای بهبود کارایی و رفع نیازها انجام می‌شود، اما موانعی مانند هزینه یا مقاومت فرهنگی می‌تواند آن را کند کند.

پرسشنامه انگیزه پذیرش نوآوری های آموزشی از 18 گویه تشکیل شده است که به منظور ارزیابی انگیزه پذیرش نوآوری های آموزشی بکار می رود.

نمره گذاری پرسشنامه بصورت طیف لیکرت 5 نقطه ای می باشد که برای گزینه های «بسیار کم»، «کم»، «متوسط»، «زیاد» و «بسیار زیاد» به ترتیب امتیازات 1، 2، 3، 4 و 5 در نظر گرفته می شود.

پرسشنامه رهبری اخلاقی کارلشون وهمکاران (2011)

رهبري، مهمترين عامل در تدوام حيات و استمرار موفقيت سازمان است و نقش بسيار مهـم و

حياتي در رشد، بالندگي و پيشرفت سازمان ايفا مي كند. تكيه زدن بر مسند مديريت و رهبـري يـك سازمان و يافتن توفيق در انجام وظايف و مسئوليتهاي آن مستلزم داشتن سه قابليت دانش، مهارت و مسئوليت اجتماعي است. رهبري و مديريت سازمان به ويژه در سازمانهاي آموزشي تنها باآگاهي عمومي و تخصصي و كسب مهارتهاي انساني بـه سـامان نمـي رسـد. رهبـري اخلاقـي، تركيـب مبهمـي است كه براي پوششدادن به عناصر گونـاگون متنـوعي مطـرح شـده اسـت . در حـالي كـه بـه نظـر مي رسد اين مفهوم براي بيان تمايز ميان اخلاق شخص رهبرو اخلاق نـوع خـاص از رفتـار رهبـري مفيد است.

این پرسشنامه توسط  کارلشون و همکاران (2011)، طراحی شده ، دارای 23 گویه هست و 4 بعد صداقت،  تسهیم قدرت،  رهنمودهای اخلاقی و انصاف را می سنجد. پایایی و روایی این پرسشنامه در پژوهش های مختلف تایید شده است.

پرسشنامه آسیب به خود،   SHI (  سانسون و همکاران ، 1998 )

آسیب به خود (Self-Harm) به عنوان یک رفتار عمدی و غیرخودکشی‌گرا تعریف می‌شود که فرد به طور آگاهانه به بدن یا سلامت خود آسیب می‌رساند، اغلب برای مدیریت استرس، احساسات منفی یا تنش‌های عاطفی. این رفتارها می‌توانند شامل بریدن پوست، سوزاندن، کوبیدن سر به دیوار، سوءمصرف مواد یا حتی روابط آسیب‌زا باشند. آسیب به خود معمولاً در میان نوجوانان و جوانان شایع است و می‌تواند نشانه‌ای از اختلالات روانی مانند افسردگی، اختلال شخصیت مرزی (BPD) یا تجربیات تروما در کودکی باشد. این پدیده نه تنها به سلامت جسمی آسیب می‌زند، بلکه می‌تواند چرخه‌ای از احساس گناه و شرم ایجاد کند که نیاز به مداخلات درمانی مانند روان‌درمانی شناختی-رفتاری یا دارو دارد. در جوامع مختلف، عوامل فرهنگی، اجتماعی و خانوادگی نقش مهمی در بروز آن ایفا می‌کنند، و پیشگیری از طریق آموزش و حمایت عاطفی ضروری است.

معرفی پرسشنامه

پرسشنامه آسیب به خود یا  [1]SHI) توسط سانسون، ویدرمن و سانسون، 1998 ) طراحی شده است. این ابزار خودگزارشی شامل ۲۲ آیتم با پاسخ بله/خیر است که سابقه رفتارهای آسیب‌رسان به خود را در افراد بررسی می‌کند. برخلاف سایر پرسشنامه‌ها، SHI تنها مقیاسی است که برای تشخیص اختلال شخصیت مرزی (BPD) قابل استفاده است و رفتارهایی مانند سوءمصرف دارو، خودزنی جسمی، روابط آسیب‌زا و از دست دادن شغل عمدی را ارزیابی می‌کند. این پرسشنامه برای جمعیت‌های روانپزشکی طراحی شده و مولفه‌های خاصی ندارد، بلکه به عنوان یک مقیاس کلی عمل می‌کند.

[1] – The Self-Harm Inventory (SHI)

پرسشنامه استاندارد سبک اسنادی سلیگمن1982

Attributional Style Seligman Questionnaire (ASSQ)

به طور کلی پرسشنامه سبک‌های اسنادی دارای یک سری موقعیت‌های فرضی مشتمل بر پنج واقعه مثبت (واقعه دوم، چهارم، ششم، هشتم و دهم) و پنج واقعه منفی (واقعه اول، سوم، پنجم، هفتم و نهم) است که هر واقعه با سه بخش و یا سوال مشخص شده است. در حقیقت این پرسشنامه دارای 30 سوال است که 15 سوال آن مربوط به واقعه مثبت (اسناد مثبت) و 15 سوال دیگر مربوط به واقعه منفی (اسناد منفی) است.

پرسشنامه استاندارد تبعیت از درمان بیماران مبتلا به  بیماری‌های مزمن

تبعیت از درمان به عنوان یکی از عوامل کلیدی در مدیریت بیماری‌های مزمن شناخته می‌شود که به معنای پایبندی بیمار به توصیه‌های درمانی، از جمله مصرف دارو، رژیم غذایی، فعالیت بدنی، پیگیری‌های پزشکی و تغییرات سبک زندگی است. این مفهوم نه تنها یک رفتار منفعلانه بلکه فرآیندی پویا است که تحت تأثیر عوامل اجتماعی، فرهنگی، روانی و اقتصادی قرار دارد. عدم تبعیت می‌تواند منجر به افزایش عوارض بیماری، بستری‌های مکرر، هزینه‌های درمانی بالا و کاهش کیفیت زندگی شود، در حالی که تبعیت مناسب به بهبود نتایج درمانی، کنترل علائم و ادغام بیماری با زندگی روزمره کمک می‌کند. در جوامع در حال توسعه مانند ایران، جایی که شیوع بیماری‌های مزمن مانند دیابت، فشار خون و بیماری‌های قلبی رو به افزایش است، تبعیت از درمان چالش‌برانگیز است و نیاز به ابزارهای فرهنگی‌محور برای سنجش و ارتقای آن احساس می‌شود. بنابراین، تمرکز بر عوامل اجتماعی تعیین‌کننده سلامت می‌تواند تبعیت را تقویت کرده و نظام سلامت را کارآمدتر سازد.

پرسشنامه تبعیت از درمان در بیماران مبتلا به بیماری مزمن توسط نعیمه سیدفاطمی، فروغ رفیعی، ابراهیم حاجی‌زاده و مهناز مدانلو در سال ۱۳۹۷ طراحی و روان‌سنجی شده است. این پرسشنامه محقق‌ساخته شامل ۴۰ گویه است و تبعیت از درمان را در بزرگسالان مبتلا به بیماری‌های مزمن می‌سنجد. مولفه‌های آن عبارتند از: اهتمام در درمان (تلاش برای اجرای درمان)، تمایل به مشارکت در درمان (میل به همکاری با تیم درمانی)، توانایی تطابق (سازگاری درمان با زندگی)، تلفیق درمان با زندگی (ادغام درمان در روتین روزانه)، چسبیدن به درمان (پایبندی مداوم)، تعهد به درمان (مسئولیت‌پذیری) و تردید در اجرای درمان (شک و تردید نسبت به درمان).

پرسشنامه استاندارد نتایج یادگیری  اوروس و هرناندز^[1] (2016) (تک مولفه ای)

پرسشنامه نتایج یادگیری: پرسشنامه نتایج یادگیری اوروس و هرناندز^[2] (2016) این پرسشنامه شامل 13 گویه می باشد که نتایج یادگیری را پوشش می دهد. پاسخ دهندگان میزان موافقت خود را با هر یک از ابعاد بر مبنای یک طیف 5 درجه ای از خیلی کم تا خیلی زیاد به ترتیب با نمره 1 تا 5 مشخص می نمایند. این پرسشنامه در مطالعه اوروس و هرناندز^[3] (2016)  با عنوان افزایش پیامدهای یادگیری که در یکی از دانشگاه ها در بوستن انجام شده است. توجه شود این ابزار تک مولفه ای می باشد.

1. Orús, C., Martínez, M. A., & Hernández-Ruiz