تار و پود زندگی

برای بافتن فرش از تار و پود استفاده میکنند. نخ هایی که در طول و عرض درهم فرو میروند و زیر و رو میشوند تا فـرش بافته شود.

فرش، غیر از تار و پود چیز دیگری نیست! به هم بافته شدنِ تار و پود، آن نقش های زیبا و چشم نـواز را بوجود می آورد. اگر تار و پودها از هم جدا بشن و از درهم تنیدگی دربیان، دیگه فرشی در کار نخواهد بود

زندگی هم درست مثل یک قطعه فرش میمونه. ما در طول زمانِ حدودا ۶۰ یا ۷۰ ساله، فـرش زندگی خودمان را میبافیم
یکی رو یکی زیر. یکی رو یکی زیر.
اوقاتی که در خوبی و خوشی سپری میکنیم در حال تنیدن و بـافتن تارِ زندگی هستیم! به سمت بالا و اوج حرکت میکنیم. صعود میکنیم. رشد میکنیم. جلو میریم.
زمانی که غم و اندوه را تجربه میکنیم، شکست ها و تلخی ها را می چشیم؛ در حال بافتنِ پود زندگی هستیم! به طرف بالا نمیرویم. در عرضِ زندگی سیر میکنیم. پودها را در لابه لای تارها می تنیم.

هیچ زندگی بدون تـارها و پودها، زندگی نمیشود. هیچ فرشی بدون تار و پود، فرش نمیشود. جهان درست مثل یک دار قالی میمونه که تک تک انسانها همچون فرش هایی روی آن قرار گرفتند و درحال بافته شدن هستند
یکی رو یکی زیر. تار و پود. شکست و پیروزی؛ غم و شادی و… همه متضادها جمع اند و در هم تنیده

البته فرصت رفو هم هست. هرجا که تار و پود از هم جدا شده اند یا سوختگی و پوسیدگی هست؛ میشود رفو کرد، بازسازی کرد.

آنچه که در آخر میماند یک قطعه فرش زیبا و قیمتی ست
نکنه یک وقت قبل از تمام شدنِ طرحِ فرشت، تیغ بکشی و طرح رو نصف و نیمه رها کنی! باید تا آخرش ماند و تار و پـودها را نیمه کاره رها نکرد.
به تار و پود زندگی خودت افتخار کن و بدان که هر انسانی، نقش و طرح خودش را بر روی فرشِ زندگیش میزند و طرح ها منحصربفرد، خـاص، غیرقابل مقایسه و تک هستند.
تار و پودِ زندگی ات در هم تنیده باد

افراد سمی زندگی ما کم نیستند. چون ما در زندگیمان با افراد زیادی در ارتباط هستیم. برخی از افراد برایمان مفیدند و می توانند در مسیر پیشرفت ما را یاری دهند ما احساس خوبی از کنار آنها بودن داریم. بر عکس رابطه با بعضی از افراد در ما ایجاد احساس ناامنی، اضطراب و افسردگی می کند.

چرا گل ها خشک می شوند؟!!

 روزی  که به خانه برمی گشتم  ، گلدانی  شکسته دیدم که خاک آن کاملاً خشک شده بود و بوته ای خشک در آن  دیده می شد، انگار که هیچ گاه این گل زنده نخواهد شد و گل دادنش امکان پذیر نیست، کمی باخود کلنجار رفتم و بالاخره تصمیم گرفتم و گلدان را برداشتم، چند روز آن را آب دادم امّا از رشد دوباره خبری نبود و بعد چنیدن روز آن را در جلو خانه کاشتم و مرتب آبش دادم ، تا اینکه بعد از مدّت زیادی رشد کرد و  حال درختچه ای بسیار زیبا در جلو خانه ام شده است که هر سال گل های بسیار زیبا و خوشبویی می دهد و ما  از زیبایی اش لذت می بریم، و عکس زیر از همان گل زیباست.

حال این فکر به ذهنم خطور کرد که چه ها استعدادها و گل هایی است که در کوچه پس کوچه های شهر ها و روستاها وطنم  پژمرده و خشک می شوند و فقط اگر کمی همّت باشد می توانند گل هایی بسیار زیبا   داشته و  مایه خیر و برکت باشند، امّا افسوس که بی مدیریتی ها ،  فساد  و… اجازه رشد را به آن ها نمی دهد. چه ریخت و پاش هایی  که اگر آقازاده ها (؟!؟!) فقط کمی از آن ها کم می کردند،  می توانستند با آن ها گل های زیادی را آب دهند و البته خودشان را شرمنده خدا و خلق  نکنند…

www.rava20.ir

در تعجبم که چرا پیروان بعضی از مذاهب اسلامی به هم بی احترامی می کنند؟! در حالی که در قرآن صریحاً آمده است که مانباید به بتان و معبودان کافران هم بی احترامی کنم. آیا اینا در قرآن تدبر نمی کنند؟! اصلاً قرآن را می خوانند؟! 

به آیه زیر توجه فرمائید:

‏وَلَا تَسُبُّوا الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ فَيَسُبُّوا اللَّهَ عَدْوًا بِغَيْرِ عِلْمٍ كَذَلِكَ زَيَّنَّا لِكُلِّ أُمَّةٍ عَمَلَهُمْ ثُمَّ إِلَى رَبِّهِمْ مَرْجِعُهُمْ فَيُنَبِّئُهُمْ بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ‏

‏ ( اي مؤمنان ! ) به معبودها و بتهائي كه مشركان بجز خدا مي‌پرستند دشنام ندهيد تا آنان ( مبادا خشمگين شوند و ) تجاوزكارانه و جاهلانه خداي را دشنام دهند . همان گونه ( كه معبودها و بتها را در نظر اينان آراسته‌ايم ) براي هر ملّتي و گروهي كردارشان را آراسته‌ايم .  ( هركسي كار خود را زيبا مي‌بيند . بزهكار بر اثر تكرار گناه قبح آن در نظرش زدوده مي‌شود و بر اثر وسوسه‌ي شيطاني و نفساني زشت زيبا جلوه‌گر مي‌گردد . به هر حال ) عاقبت بازگشتشان به سوي خدايشان است و خدا آنان را از آنچه كرده‌اند آگاه مي‌سازد ( و پاداش و پادافره نيكان و بدان را خواهد داد ) .  ‏ ‏

سوره مبارکه انعام آیه 108

در این ویدئو دعاهای انبیا و صالحین که در قرآن کریم آمده است با صدای دلنشین شیخ ما هر المعیقلی و ترجمه فارسی آیات آمده است. بسیار دلنشین و تأثیر گذار است حتماً نگاه کنید.

ما انسان‌ها تمایل داریم به نیاز‌های خودمان بیش از اندازه توجه کنیم و بیشتر به دنبال خواسته‌های خودمان باشیم تا دیگران. در دنیای امروز به سختی می‌توان کسی را پیدا کرد که اصلا خودخواه نباشد و برای همین وقتی کسی را می‌بینیم که واقعا خودخواه نیست، او را تحسین می‌کنیم.

رفتار‌های خودخواهانه‌ی ما می‌توانند جنبه‌های زشتی از رابطه‌مان باشند. رفتار‌هایی که ما برای راضی کردن خودمان پیش از دیدن نیاز‌های دیگران در پیش می‌گیریم تبدیل به عاداتی می‌شوند که دست کشیدن از آن‌ها دشوار است، اما غیرممکن نیست. در این مطلب نگاهی می‌اندازیم به برخی عادات خودخواهانه‌ای که بر روابط‌مان سایه می‌افکنند و آن را زشت می‌کنند.

وقت من

خیلی از ما گاهی نسبت به وقت‌های کوچک‌مان هم زیادی وسواس نشان می‌دهیم. چند بار پیش می‌آید که از جمله‌ی «وقتم هدر رفت» استفاده کنید؟ احتمالا بار‌ها در زندگی‌تان آن را به زبان آورده‌اید، شاید هم همین دیروز! وقتی صحبت از وقت و زمان می‌شود به راحتی ممکن است در دام خودخواهی بیفتیم، اما مدام به وقت خود اهمیت دادن خطرناک است. شما تنها آدم وجود در رابطه‌تان نیستید!

هرگز فراموش نکنید که در زندگی مشترک، زمان نیز مانند هر چیز دیگری مشترک است. به جای اینکه فکر کنید کاری که همین الان انجام می‌دهید، مهمتر از هر چیز دیگریست، قدمی به عقب بردارید و وقت و زمان همسرتان را نیز مدنظر قرار دهید. آیا همسرتان هم در برنامه ریزی شما نقشی دارد؟ اگر نه، پس باید رویه‌ی خود را اصلاح کنید. یک گفتگوی صمیمی و مثبت با همسرتان را ه. حل ترک عادت شماست.

نیاز‌های من

ما انسان‌ها خودخواهیم! وقتی سعی داریم با انسان دیگری رابطه‌ای برقرار کنیم، باز هم فقط به خودمان فکر می‌کنیم. بعضی‌ها راحت‌تر می‌توانند تمایلات خودخواهانه‌ی خود را تا حدودی کنار بزنند، اما برای عده‌ای دیگر واقعا سخت است. نیاز‌ها همیشه فیزیکی نیستند؛ همه‌ی ما نیاز‌های روحی و معنوی زیادی داریم.

شما باید همان رفتاری را که انتظار دارید همسرتان با شما داشته باشد نسبت به او انجام دهید. اگر همیشه فقط خواسته‌های خودتان الویت داشته باشند چگونه توقع دارید او جور دیگری رفتار کند؟ رابطه زناشویی به این معنی نیست که خودتان را فراموش کنید بلکه باید به نیاز‌های همسرتان هم اهمیت دهید و دلسوزانه رفتار کنید تا تعادل مطلوبی برقرار شود. تصور کنید وقتی همسرتان ببیند شما به نیاز‌ها و خواسته‌های او توجه دارید، برای شما چه فداکاری‌هایی خواهد کرد.

احساسات من

این جنبه از خودخواهی واقعا زشت و آزاردهنده است و متاسفانه به راحتی نیز تبدیل به یک عادت همیشگی می‌شود. وقتی در مورد مشکلات‌تان حرف می‌زنید، مخصوصا زمانی که چیزی شما را عصبانی کرده است، دور از انتظار نیست که طرف مقابل را بابت احساسی که دارید متهم کنید و مقصر بدانید. مراقب باشید در این دام گرفتار نشوید. احساسات شما مهم‌اند و باید آن‌ها را به زبان بیاورید، مخصوصا وقتی که می‌خواهید کاملا روراست و شفاف باشید، اما کلمات خود را هوشمندانه انتخاب کنید. احساسات شما هر چقدر هم که مهم باشند نباید ابراز آن‌ها به قیمت آزردگی همسرتان تمام شود.

برای شنیدن حرف‌های همسرتان وقت بگذارید و به همدیگر اجازه دهید احساسات هم را در موقعیت‌های گوناگون بدانید. بگذارید زمان‌هایی که با هم اختلاف دارید، فرصتی باشد برای به اشتراک گذاشتن موثر احساسات. شما این حق را دارید که چیز‌هایی را که منجر به خشم و رنجش‌تان شده‌اند بروز دهید، اما هرگز اجازه ندارید طرف مقابل را در موقعیتی قرار دهید که فکر کند احساسات او مهم نیستند. قوانین منصفانه جنگیدن را بلد باشید و به هم فرصتی برابر بدهید. جملات و کلماتی که از دهان شما خارج می‌شوند مسئولیت احساسات‌تا ن. را بر عهده دارند، بنابراین انتخاب واژه‌های مناسب هنر و مهارتی است که به آن نیاز دارید. این فرمول را فراموش نکنید: «من احساس .. می‌کنم وقتی که تو..، زیرا ..».

شکستن عادت زشت خودخواهی اصلا کار ساده‌ای نیست، اما قابل انجام است. یادتان باشد ارزش قائل شدن برای طرف مقابل، اولین قدم برای دور شدن از خودخواهی است. وقت شما همیشه هم فقط متعلق به خودتان نیست، این فقط شما نیستید که احساس دارید، فقط شما نیستید که نیاز‌ها و خواسته‌هایی دارید و تنها شما نیستید که باید مورد احترام باشید. تمرین کردن برای ترک عادت خودخواهی هر چقدر هم که دشوار باشد ارزشش را دارد، چون دست آورد‌های آن به رابطه‌ی شما رنگ و بویی تازه می‌دهد که هر دوی شما از آن سود خواهید برد.

برگرفته از: برترین ها

منبع: marriage

سندروم هوبریس چیست؟

جفری جیمز، در راستای مطالعات روانکاوی خود با صدها مدیرعامل و مدیر اجرایی مصاحبه کرده و معتقد است که مدیران ارشد، به‌ویژه در شرکت‌های بزرگ، خصوصیات اخلاقی مشابهی دارند: آن‌ها خودمحور، بی ادراک و خودشیفته هستند و تصور وهم‌آلودی از نبوغ و دانش خود دارند.

برخی فکر می‌کنند این خصوصیات اخلاقی، هرچند منفی هستند ولی برای شکل‌گیری شخصیت مدیر لازم‌اند. این‌طور نیست. برای رشد و پیشرفت یک شرکت، مدیران به همدلی (برای کار با دیگران) و فروتنی (برای کنار گذاشتن عقاید خود به نفع ایده‌های بهتر دیگران) نیاز دارند.

ادامه‌ی خواندن→