گوشه ای از اعتقادات زیبای سرخپوستان:

?ما جزئى از طبیعت هستیم نه رئیس آن

?ما هیچگاه گیاهى را با ریشه از خاک
نمى کنیم

?ما موقع ساختن خانه، خاک را زیاد جابه جا نمى کنیم

?ما در فصل بهار، آرام روى زمین قدم
بر مى داریم چون مادر طبیعت باردار است

?ما هرگز به درختان آسیب نمى رسانیم، ما فقط درختان پیر و خشک را قطع مى کنیم و قبل از قطع کردن براى آرامش روحش دعا مى کنیم

?حتى حیواناتى که براى مایحتاج غذایى در حد نیاز از آنها استفاده مى کنیم را نیز با اجازه و دعا براى آرامش روحش او را از چرخه ى هستى جدا میکنیم

?به اندازه ى مصرفمان درخت مى بُریم و گوشت تهیه مى کنیم

?هرگز هیزم ها را اسراف نمى کنیم

?اگر حتى یک درخت جوان و سرسبز را قطع کنیم ، همه درختان دیگر جنگل، اشک مى ریزند
و اشک آنها در دل ما نفوذ می کند و وجودمان را مجروح می کند و قلبمان آرام آرام تاریک می شود

?خاک مادر ما و آسمان پدر ماست

?باران عاشقانه ترین سرود هستی است

?طبیعت روح دارد و مهربانی را میفهمد