به پژوهشگاه علمی خوش آمدید. welcome logo-samandehi

حکایت

بوذرجمهر وزیر ‌(‌بفارسی بزرگمهر)‌ دعوی دانستن زبان حیوانات می کرد و انوشیروان مترصد فرصتی بود تا صدق آن را معلوم کند. تا روزی که با هم برای گشت و گذار رفته بودند و پادشاه بر کنگره خرابه ای دو جغد کنار هم نگریست و با تمسخر از وزیر خواست که برود و ببیند چه می گویند.

بوذرجمهر نزد جغدها رفت و بعد از لحظاتی برگشت و گفت:

قربان یکی از جغدها پسری دارد و نزد جغد دیگر که دختر دارد به خواستگاری آمده. جغد صاحب دختر صد خرابه مهریه طلبید و جغد صاحب پسر به او گفت:

اگر زمانه چنین و سلطان زمان نیز همین باشد به عوض صد خرابه، هزار خرابه پشت قباله دخترت اندازم …

گر مَلک این باشد و این روزگار

زین ده ویران دهمت صد هزار

نظرات بسته شده است.